نفر اول بانوان ایران : همه چیز در دوچرخه سواری نابود شده است!
دوچرخه سواری ایران مدتهاست که با مشکلات، حواشی و سوءمدیریت دست و پنجه نرم میکند و طی چند سال گذشته هم نه نتایج مناسبی کسب شده و نه آنچنان که باید به ورزشکاران توجه شده است.
رکابزنان زیادی به امید اینکه روزی برای کشور افتخار آفرینی کنند تمام تلاش خود را کردند، اما در این ضعف مدیریت از مسيري که داشتند، فاصله گرفتند و به چیزی که مدنظرشان بود، نرسیدند.ماندانا دهقان، بانوی رکابزن و نفر اول ایران در بخش استقامت جاده و تایم تریل یکی از آن نفرات است که آنطور که باید دیده نشده است. در حالی که باید برای رقابت های قهرمانی آسيا اعزام می شد و مورد توجه سرمربی تیم بود، اما این اتفاق نیفتاد.این بانوی رکابزن در گفتوگو با فارس نکات زیادی را گفته است: از اعزام به قهرمانی آسیا انصراف دادید، دلیلش چه بود؟باید از اتفاقات سال قبل شروع کنم برای قهرمانی آسیای ۲۰۲۴ گفتند هیچ کسی را در بخش بانوان اعزام نمیکنند، اما دقیقه ۹۰ با تصمیم فدراسیون یک نفر را اعزام کردند و گفتند وزارت از ما خواسته، اعتراض من هم به هیچ جایی نرسید٫من در مسابقات داخلی که در طول سال برگزار می شود یا اول هستم یا دوم. سال قبل گفتند به شما حق میدهیم و سال آینده این فرصت در اختیار شما خواهد بود. سال گذشته تمام شد و رسیدیم به امسال. در این دوره تمام تمکز فدراسیون از اعزام بانوان برای رشته تایم تریل بود که همه میدانند من در این رشته عملکرد خیلی خوبی دارم و اکثرا در مسابقات داخلی اول میشوم٫به من گفتند که با جان ویگینز سرمربی بلژیکی تیم ملی باید کار کنید. من هم همین کار را کردم و 3 ماه با برنامههای او تمرین کردم و بعد از تست هایی که در بلژیک دادم به من گفت می توانی در قهرمانی آسیا مدال بیاورید.
بعد از آن چه اتفاقی افتاد؟پس از اینکه سرمربی نظرش را گفت، فدراسیون هم مدارک مرا گرفت، اما بعدا یک ورزشکاری اعتراض کرد و فدراسیون هم زیر حرفش زد و اعلام کردند باید در انتخابی کهاسمش را تست ارزیابی گذاشتند شرکت کنید. این در حالی است که تنها یک هفته به اعزام باقی مانده بود. من به فدراسیون گفتم وقتی سرمربی تیم ملی مرا تایید کرده و من نفر برتر این رشته هستم و برای این کار تحت نظر مربی تمرینات تخصصی داشتم و کلی برای خرید دوچرخه هزینه کردم چرا باید در انتخابی شرکت کنم و این یک توهین بزرگ به من است. خود ویگینز هم از این کار فدراسیون شوکه شده بود. به خاطر همین در انتخابی حاضر نشدم و حتی از فدراسیون به من گفتند بیا شرکت کن و باید از دو نفر دیگر بهتر باشی. ۳ سال است خودم را ثابت کردم دیگر چه کار باید کنم؟تست ارزیابی را برای دعوت به اردو میگذارند نه هفته قبل اعزام!من در چند سال گذشته در ماده تایم تریل همیشه نفر اول ایران بودم و وقتی سه سال است خودم را ثابت کرده ام دیگر قرار است چه اتفاقی در این یک هفته بیفتد؟ چرا باید با ورزشکارانی که تحت نظر نبودند باید در این انتخابی شرکت کنم؟
مگر فدراسیون سرمربی که خودش انتخاب کرده را قبول ندارد؟دقیقا حرف من هم همین است و به خاطر همین از اتفاقاتی که افتاده و تصمیمات غیر منطقی که گرفته شده، خیلی ناراحتم و گلایه دارم. من زیر نظر همان مربی تمرین کردم و از جیب خودم چند هزار یورو هزینه کردم و به بلژیک رفتم تا پیش او تست بدهم و دوچرخه تایم تریلی که سفارش داده بودم را تحویل بگیرم. به خاطر قهرمانی آسیا بسیار فشار مالی کشیدم و در اصل برای اینکه دوچرخه را زودتر تحویل بگیرم به اروپا رفتم و به فدراسیون هم از قبل گفته بودم که اگر قرار است مرا اعزام کنید این هزینه را انجام دهم، اما برای آنها هیچ اهمیتی ندارد که من چقدر برای این مسابقه زجر کشیدم و ورزشکار برایشان مهم نیست. برای آماده شدن در چادر اکسیژن (شبیه ساز ارتفاع) به مدت طولانی خوابیدم که خودش پروسه بسیار سخت و طاقت فرسایی است.جالب این است که فدراسیون خودش هم میدانست اگر من اعزام می شدم شانس بالای مدال بودم.رکابزنی که اعتراض کرده بود، در تست گیری حاضر شد؟خانم خاتونی که معترض بود در روز تست حاضر شد، اما تستی نداد و فدراسیون هم از خدا خواسته هیچ واکنشی نشان نداد.سرمربی تیم ملی در این مورد چیزی به فدراسیون نگفت؟ چرا گفتند، اما فدراسیون هم در پاسخ گفته ما تحت فشار بودیم و باید انتخابی برگزار می کردیم. نکته اینجاست که اگر قرار بوده انتخابی برگزار شود چرا در آستانه اعزام مطرح شده و قبل از آن خبری نبود. جالب اینجاست همین 3 ماه قبل در مسابقه تایم تریل در ایران با اختلاف بیش از یک و نیم دقیقه که خیلی در این ماده انفرادی زیاد است، اول شدم.
نکته جالبتر اینکه در نشست خبری گفتند انتخابی قبل اعزام را حذف کردند چون عامل اصلی دوپینگ است پس چطور از من میخواهند با ورزشکارانی که تحت نظر نبودند در انتخابی شرکت کنم؟باید به این مساله اشاره کنم که من در دوره ای که اسدی سرمربی بودند یا سرپرست و الان هم رییس همیشه در انتخابی حاضر بودم، دو سال پیش مرا به زور از اسپانیا به ایران کشاندند و گفتند باید در خدمت تیم ملی باشی و قهرمانی آسیا بیایی. بعد از تور ولتا اسپانیا خسته آمدم و جالب اینکه برای تایم تریل باز هم انتخابی گذاشتند، با خستگی بسیار زیادی که داشتم اول شدم و وقتی به قهرمانی آسیا رفتیم وفایی اسم یک نفر دیگر را برای رشته تایم تریل دادند که کار ایشان به هیچ وجه قابل هضم نبود. واقعا میخواستم سرم را به دیوار بکوبم! نکته جالب اینجاست که آن ورزشکار هم قبل استارت انصراف داد!احتمال دارد برای کم شدن هزینه ها از اعزام صرفنظر کرده باشند؟ احتمالا همین می تواند باشد چون چیز دیگری وجود ندارد.اگر در تست گیری شرکت می کردید، می توانستید شرایط لازم را کسب کنید؟بله اصلا مشکلی نبود، اما حرف من این است که چرا وقتی سرمربی تیم ملی تاییدم کرده و من این همه وقت گذاشتم٫ هزینه کردم و مربی گفته است میتوانی در قهرمانی آسیا مدال بگیری چرا فدراسیون از جانب خودش تست گیری میگذارد؟ از سوی دیگر تایم تریل ماده ای است که از چند ماه قبل فقط باید تخصصی در این ماده کار کنید.البته فدراسیون هم با مشکلات مالی زیادی روبرو است.بله این تیمی که قرار است اعزام شود کوچکترین تیمی است که از نظر تعداد اعزام می شود. از همه ردهها زده اند که هزینهها کمتر شود. البته این هم یک تاکتیک می تواند باشد که اگر ناکام بودند، کسی خرده نگیرد.
مدتی است که بحث اعزام کیفی وجود دارد.این هم کاملا اشتباه است. مگر فدراسیون در طول سال چه کاری برای ورزشکاران می کند که انتظار مدال داشته باشد. فدراسیونی می تواند حرف از اعزام کیفی بزند که مثلا در طول سال چندین اردو و مسابقه با کیفیت داشته باشد. دوچرخه سواری تنها یک اعزام خارجی دارد و آن جوان و نوجوان کجا باید خودش را نشان دهد. به خود من گفتند در صورتی که میتوانی مدال بگیری برو و من را خیلی تحت فشار گذاشتند و حتی گفتند اگر مدال نگیری احتمالا اعزام بعدی نخواهی داشت. مگر ریاضی است که 2 به اضافه 2 بشود 4! آماده ترین ورزشکار هم ممکن است اتفاقات عجیب برایش رخ دهد. چیزی که مهم است اینکه من روی کاغذ شانس مدال هستم و رکوردهایم این را نشان می دهد. شما هم وظیفه تان هم این است که مرا در آرامش اعزام کنید. الان فدراسیون ها و روسای آنها می گویند بودجه و اسپانسر نیست و باید حساب شده هزینه کنیم.اگر نمی توانند و نمی شود خب بروند افراد دیگر بیایند. مگر میشود در طول یکسال هیچ کاری برای ساختن ورزشکاران حرفه ای نکنند و زمان اعزام هم با آینده بسیاری از جوانان و بزرگسالان که در دستانشان است بازی کنند.ساختن ورزشکاران پیش کش حتی برای نگه داشتن سرمایه های الان هم هیچ تلاشی نمیکنند.چقدر زمان میبرد یک ورزشکار مانند من و خیلی های دیگر بسازند؟!چطور قبل از برگزاری انتخابات وقتی دنبال رای جمع کردن هستند وعده های زیادی می دهند و می گویند اسپانسر میلیاردی دارند الان در برگزاری اردو و یک اعزام سالانه هم مشکل دارند؟ متاسفانه وزارت ورزش هم ورود نمی کند. افتخارشان این است که مرکز سنجش را افتتاح کرده اند، اما ورزشکاران خوب کشور کجا هستند؟
تاکنون با مسوولان وزارت ورزش صحبت نکرده ام چون واقعا همیشه تمام مشکلات را با خود فدراسیون مطرح میکردم و دنبال حاشیه نبودم اما الان خیلی دوست دارم این اتفاق بیفتد چرا که احساس میکنم مسائل و واقعیتهای دوچرخه سواری آنطور که باید به وزارت گفته نمیشود.اسدی رئیس فدراسیون گفته است 226 روز اردو داشتیم، اما دقیقا کجا بوده است؟ اهداف اردو ها چه بوده؟ چه خروجی داشته؟ تا جایی که میدانم برای آسیایی دو اردوی 15روزه در جهرم و ماهشهر داشتیم که اردوی ماهشهر هم به دلیل آلودگی هوا باعث شد خیلی از بچهها مریض شوند. نمیدانم این آمار را از کجا میآورند.البته فدراسیون میگوید مشکلات و بدهیهای فدراسیون قبلی زیاد بوده و در حال حل آنها است.یک فدراسیون چقدر فرصت می خواهد؟ این بهانه شاید برای سال اول کارساز بود، اما دیگر چه قدر زمان می خواهند؟ اکثر تیمهایمان در حال نابودیاند.رئیس فدراسیون در مصاحبه اش گفته بود دوپینگ را به صفر رساندیم، شما این موضوع را حس می کنید؟ با تست گرفتن از چه کسانی این موضوع را به صفر رساندند؟ آقای اسدی در ۷ سال گذشته خودش همیشه در راس کار بوده و چرا آن زمان دوپینگ را پیگیری نکرده بود؟ هزینه سفرها و اردوهایتان با این شرایط چطور تامین می کنید؟ همه اش از حمایت خانواده و عشق به دوچرخه سواری است. نه قراردادی وجود دارد نه لیگی. 12، 13 سال سال تمام عمر خود را گذاشتیم و الان وقت مدال گرفتن است، اما متاسفانه هیچ کس هم حمایت نمیکند.
بحث استعدادیابی در فدراسیون چگونه است؟ فدراسیون مدام دم از جوانگرایی می زند، اما چرا هیچ حمایتی از جوانها نمی کند و برای قهرمانی آسیا فقط یک نفر زیر 23 سال در آقایان را اعزام می کند و در بانوان هم هیچ کس. حمایت از جوانها یعنی اینکه نفرات زیر ۲۳ سال و جوانان به طور کامل اعزام شوند. زیر ۲۳ سال مهترین رده سنی در دنیا است چرا که اگر به این رده توجه نشود خیلی ها با ورزش حرفه ای خداحافظی میکنند٫ بزرگسالان هم یک سال اعزام می کنند و یک سال هم خط می زنند در صورتی که برای تیم بزرگسالان در هیچ جای دنیا به سن نگاه نمی کنند و هرکسی که آماده تر باشد اعزام می شود کمیته فنی فدراسیون را چطور ارزیابی می کنید. آیا تاثیرگذار است؟ کمیته فنی که الان داریم به کار ما نمیآید چون هیچ کسی خلاف حرف رییس حرف نمیزند و همگی اطرافیان او هستند، اما میخواهم در مورد محمود وفایی صحبت کنم. خیلی از ورزشکاران و بزرگان دوچرخه سواری از او شاکی هستند. او همیشه خودش را مسوول اعزام تیم میداند. متاسفانه طی چند سال گذشته نیز باعث شدند چند بار ورزشکاران دیر به خط استارت برسند. مثلا در تایلند دو سال پیش یکی از ورزشکاران بیش از ۶ دقیقه دیر به خط استارت رسید و مدال از چنگ ایران درآمد. نباید کسی او را بازخواست کند؟ باید با این شرایط همچنان به کارش ادامه دهد و با اعتماد به نفس در تمام اعزام ها باشد؟ ما الان به مدیر تیم های ملی نیاز داریم که از خودگذشتگی داشته باشد و جهادی کار کند. او در بخش برگزاری مسابقات خوب بود و باید در همان بخش کار کند نه اینکه تمام تیمهای ملی را دستش بگیرد و نکته جالب اینکه مگر ایشان چقدر فرصت آزاد دارند که مسئولیت یک تیم کنتیننتال را به ایشان دادند.
مگر رییس فدراسیون همیشه نمیگوید که ما تعداد زیادی تیم ملی داریم پس چطور این مسئولیت را به مدیر تیمهای ملی دادند؟ زمانی در مسابقات قهرمانی آسیا از او درخواست کردیم ماشینی اجاره کند که ما مسیر مسابقه را ببینیم، اما این کار را نکرد. با این شرایط وضعیت دوچرخه سواری بانوان را چطور می بینید؟رئیس فدراسیون قبل از اینکه انتخاب شوند گفتند اگر من بیایم نگاه حمایتی ویژه از دوچرخه سواری بانوان خواهم داشت، اما از روزی که آمدند شرایط بدتر شد در صورتی که در چند سال گذشته نتایج بانوان نسبت به شرایط کاملا قابل دفاع است. قبل از آمدن او صحبت بر سر این نبود که اعزام یا عدم اعزام بلکه حرف این بود که چند نفر اعزام شوند، اما حالا همه چیز از بین رفته است.و صحبت پایانی؟متاسفانه مشکلات ما زیاد است و با این فدراسیون هم به جایی نمیرسد و امیدواریم وزارت ورزش و مسوولان بالاتر ورود کنند. از وزیر ورزش می خواهیم که صحبتهای ما را بدون واسطه بشنوند و دستوراتی بدهند که فدراسیون مجبور به انجام آنها باشد و مشکلات کمتر شود. در نهایت آرزو میکنم که اتفاقات خوبی برای دوچرخه سواری کشورمان بیفتد و بزرگان هم ورود کنند. تا جایی که همه سکوت کنند هیچ تغییری رخ نمی دهد و وضعیت بهتر نمیشود.
